Teknopark KDV İstisnası

İstisnanın dayanağı hangi kanunda?

Bu istisna, adı teknoparkla anıldığı için sık sık 4691 sayılı Kanuna bağlanır. Oysa dayanak Katma Değer Vergisi Kanunudur: KDVK geçici 20. madde. 4691 sayılı Kanun burada yalnızca hangi bölgenin teknoloji geliştirme bölgesi sayıldığını tarif etmek için anılır.

Madde, istisnayı üç şarta birden bağlar: teslim bölgede üretilmiş olacak, münhasıran orada üretilmiş olacak ve yazılım maddede sayılan türlerden biri olacak — sistem yönetimi, veri yönetimi, iş uygulamaları, sektörel, internet, oyun, mobil ve askerî komuta kontrol uygulama yazılımı.

Yüklenilen KDV'yi silmeyin

Kısmi istisnalarda kural şudur: istisna işleme ait yüklenilen KDV indirilemez, gider yazılır (KDVK 30. madde). Teknopark istisnasında bu kural uygulanmaz. Geçici 20. madde açıkça “bu Kanunun 30 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi hükmü uygulanmaz” der.

Pratikte anlamı büyüktür: satışta KDV hesaplamazsınız ama o işe ait alımlarınızın KDV'sini indirim konusu yapmaya devam edersiniz. Bunu bilmeyen mükellef, indirilebilir bir vergiyi kendi eliyle maliyete atar.

Süre, kazanç istisnasına bağlıdır

Madde, KDV istisnasını “kazançlarının gelir veya kurumlar vergisinden istisna bulunduğu süre içinde” diye sınırlar. Yani KDV istisnasının kendi takvimi yoktur; kazanç istisnası bittiği anda bu da biter. Kazanç istisnasının süresi için 4691 geçici 2. maddeye bakın.

Sık yapılan üç hata

• Donanımı da kapsama almak. İstisna yazılım teslim ve hizmetleri içindir; yanında satılan donanım kendi rejimine tabidir.
• Bölge dışında üretilen işi dâhil etmek. “Münhasıran” ifadesi, işin bölge dışında üretilen kısmını dışarıda bırakır.
• Sayılmayan bir yazılımı kapsamda saymak. Madde bir liste verir; listede olmayan yazılım türü için istisna yoktur.