Ar-Ge ve tasarım merkezlerinde yapılan harcamaların tamamı (%100), kurumlar/gelir vergisi matrahından ayrıca indirilebilir. Belirli koşullarda ilave indirim de uygulanabilir.
Ar-Ge ve tasarım indirimi bir matrah indirimidir; ödenecek vergiden düşülen bir alacak değildir. 5746 sayılı Kanunun 3. maddesi, harcamanın KVK 10. maddesine göre kurum kazancının, GVK 89. maddesine göre ticari kazancın tespitinde indirim konusu yapılacağını söyler.
Fark, cebinizde kalan tutarı değiştirir: 100 birim harcamanın size
kazandırdığı 100 birim değil, 100 × indirim oranı × vergi
oranı kadardır. Araç da bu yüzden vergi oranını sorar ve
sonucu “sağlanan vergi avantajı” olarak verir.
En sık yapılan hata burada. Kanun, ilave indirimi artış üzerinden tanımlar: Cumhurbaşkanınca belirlenen kriterleri taşıyan Ar-Ge merkezlerinde, o yıl yapılan Ar-Ge ve yenilik harcamalarının bir önceki yıla göre artışının yüzde ellisine kadarı ayrıca indirilebilir. Aynı kural, tasarım merkezlerinde tasarım harcamaları için geçerlidir.
Yani ilave indirimin matrahı o yılki toplam harcama değil, geçen yıla göre ne kadar arttığıdır. Harcaması azalan bir merkezde ilave indirim doğmaz. Araçtaki “ilave indirim” alanına bu hesabın sonucunu girin; yoksa 0 bırakın.
Madde, yararlanacakları tek tek sayar: teknoloji merkezi işletmeleri, Ar-Ge merkezleri, kamu kurum ve kuruluşları ya da uluslararası fonlarca desteklenen Ar-Ge ve yenilik projeleri, rekabet öncesi işbirliği projeleri, teknogirişim sermaye desteğinden yararlananlar ve tasarım merkezlerinde yapılan münhasıran tasarım harcamaları. Listenin dışında kalan bir harcama, “Ar-Ge niteliğinde” olsa da bu indirime konu edilmez.
İndirim, kazancın yetersiz olması hâlinde sonraki yıllara devreder; devreden tutar yeniden değerlemeye tabidir. Bu yüzden zarar eden bir şirkette de indirimi hesaplayıp kayda almak gerekir — ertelenen bir haktır, kaybedilen değil.
Bilgilendirme amaçlıdır; beyan için mevzuat ve uzman görüşü esastır.